Włodzimierz Adam Eborowicz
Biografia
Włodzimierz Adam Eborowicz urodził się 25 grudnia 1883 w Tomaszowie Mazowieckim. Uczył się w Szkole Realnej w Warszawie, a następnie studiował na Politechnice Warszawskiej (1903) oraz w Wyższej Szkole Chemicznej w Miluzie.
W 1906 był współzałożycielem Narodowego Związku Robotniczego. Od 1908 pracował w HardnadJeziorem Bodeńskim, następnie w Iwanowo-Wozniesieńsku, Włodzimierzu i Kostromie. W trakcie I wojny światowej był działaczem Polskiego Towarzystwa Pomocy Ofiarom Wojny. Porewolucji październikowej podjął współpracę z polskimi formacjami wojskowymi i był więziony przez władze sowieckie.
Od 1920 działał w Obywatelskim Komitecie Obrony Państwa i w stronnictwie obywatelskim na terenie województwa łódzkiego. Działał na rzecz plebiscytu na Górnym Śląsku i został mianowany kierownikiem referatu włókienniczego Biura Surowców Ministerstwa Przemysłu i Handlu.
Jako przedsiębiorca był udziałowcem Towarzystwa Przemysłowo Handlowego – Kotonia w Ozorkowie, członkiem zarządu firmy Trykot – Łódzkiego Towarzystwa Wyrobów Dzianych i Pończoszniczych Spółka Akcyjna w Łodzi (1926), dyrektorem fabryki Towarzystwa Schlosserowskiej Przędzy, Bawełny i Tkalni Spółka Akcyjna w Ozorkowie.
Eborowicz działał również społecznie – był Prezesem Wojewódzkiego Komitetu Pomocy Dzieciom i Młodzieży, wiceprezesem Domu Matki i Dziecka, wiceprezesem Obozu Zjednoczenia Narodowego oddział Łódź – miasto. Publikował artykuły nt. przemysłu włókienniczego, na łamach Gazety Handlowej, Kuriera Polskiego, Kuriera Porannego, Republiki i Przeglądu Lniarskiego. Ponadto był członkiem Społecznego Komitetu Radiofonizacji Kraju, sędzią komisarzem Sądu Okręgowego w Łodzi, przewodniczącym Zarządu Okręgu Łódzkiego Ligi Morskiej i Kolonialnej (1936), członkiem Zrzeszenia Producentów Przędzy Bawełnianej w Łodzi (1934), sekretarzem generalnym Towarzystwa Polsko-Szwedzkiego.
Od marca do października 1944 był więziony w KL Mauthausen.
Życie prywatne
Był synem Juliana Eborowicza i Joanny z domu Bieske. Jego żoną była Jadwiga z domu Rosicka. Mieli troje dzieci. Mieszkał w Łodzi przy ul. Przejazd 36 (późn.ul. J. Tuwima36).
Odznaczenia: Krzyż Niepodległości (1935), Wielka Gwiazda Górnośląska.