Wiesław Stanisław Gawłowski

siatkarz, trener
19.05.1950 14.11.2000 Tomaszów Mazowiecki

Biografia

Wiesław Gawłowski urodził się 19 maja 1950 w Tomaszowie Mazowieckim i był synem Józefa i Marii Hajdy. Jego pierwszym trenerem był Edmund Wojewódzki, a karierę klubową rozpoczynał w Lechii Tomaszów Mazowiecki. Następnie bronił barw AZS AWF Warszawa (1969–1973) i Płomienia Milowice (1973–1980).

W reprezentacji Polski rozegrał 366 meczów w latach 1969–1980, był mistrzem świata z Meksyku (1974) i olimpijczykiem z Montrealu (1976). W Montrealu zastąpił Stanisława Gościniaka na pozycji rozgrywającego. Po zakończeniu kariery wyjechał do Włoch, gdzie grał w Vianello Pescara (1980–1985) i Pallavolo Pinetese (1985–1990, potem jako grający trener).

Po zakończeniu kariery sportowej (do 1992) pracował jako trener siatkówki, najpierw w Polsce, a następnie osiadł w Piasecznie koło Warszawy, gdzie prowadził działalność gospodarczą i sportową. Zginął w wypadku samochodowym 14 listopada 2000 na trasie ze Słupna do Białołęki.

Zobacz pełny artykuł na Wikipedii

Osiągnięcia

Mistrz świata z Meksyku (1974)
Mistrz olimpijski z Montrealu (1976)
2-krotny mistrz Polski (1977, 1979) z Płomieniem Milowice
3-krotny srebrny medalista ME (1975, 1977, 1979)
Najlepszy polski siatkarz według Przeglądu Sportowego (1979)

Ciekawostki

Podczas Mistrzostw Świata w Meksyku (1974) pełnił rolę rozgrywającego, będąc wówczas jednym z czołowych graczy na świecie.
W Montrealu zastąpił Stanisława Gościniaka na pozycji rozgrywającego.
Po zakończeniu kariery grał we Włoszech w Vianello Pescara (1980–1985) i Pallavolo Pinetese (1985–1990), następnie został trenerem.

Udostępnij