Rafał Ernest CredoOFM
Biografia
Rafał Ernest CredoOFM urodził się 26 listopada 1830 w Tomaszowie Mazowieckim w rodzinie garncarza Gotfryda (Bogumiła) Credo i Marcjanny z Pilnakowskich. Został ochrzczony 4 grudnia 1830. W młodości wykazywał talent plastyczny; po 1846 uczył się malarstwa u Rafała Hadziewicza. Prawdopodobnie już jako zakonnik miał lekcje w klasztorze w Wieluniu.
Do franciszkanów wstąpił 15 listopada 1851 w Wielkopolsce; nowicjat odbył w Wieluniu. Następnie był w Koninie i Warszawie; studiował filozofię i teologię w Warszawie, a 6 września 1858 ponownie trafił do klasztoru w Koninie. Credo miał problemy z nauką, co przypisywano braku zaangażowania, a nie zdolnościom.
W 1858 przeniesiony do prowincji Niepokalanego Poczęcia NMP w Wielkim Księstwie Poznańskim i na Pomorzu Zachodnim (obecnie Prowincja Wniebowzięcia NMP Zakonu Braci Mniejszych). Mieszkał w klasztorze w Łąkach Bratiańskich do 1867; prowadził pracownię konserwatorsko-malarską. W 1860 dopuszczono go do diakonatu, a 24 kwietnia 1861 przyjął święcenia kapłańskie.
W klasztorze w Łąkach kontynuował studia, a jego aktywność patriotyczna była powodem próby usunięcia go z klasztoru przez władze pruskie w 1864; nie doszło do tego dzięki interwencji biskupa chełmińskiego Jana Nepomucena Marwicza. W 1867 przeniesiono go do klasztoru na Goruszkach w Miejskiej Górce. Z powodu gruźlicy przebywał u sióstr służebniczek w Smolicach. Znał osobiście bł. Edmunda Bojanowskiego, założyciela sióstr.
Zmarł 6 października 1867 w Smolicach; pochowano go na cmentarzu zakonnym przy klasztorze w Miejskiej Górce. Jego twórczość malarska obejmuje prace w klasztorach Wielunia, Poznania i Krakowa.