Leokadia Pośpiechowa
Biografia
Urodziła się w 1922 roku w Tomaszowie Mazowieckim, gdzie ukończyła szkołę podstawową i I Liceum Ogólnokształcące. W czasie II wojny światowej została wywieziona do obozu pracy przymusowej w Westfalii. Po wojnie powróciła do rodzinnego miasta i ukończyła Liceum Humanistyczne, a następnie podjęła studia polonistyczne na Uniwersytecie Łódzkim, kończąc je w 1950 roku dyplomem magistra filologii polskiej na podstawie rozprawy Metodyka historii literatury Piotra Chmielowskiego w związku z pozytywistycznym pojmowaniem historii literatury.
Bezpośrednio potem znalazła zatrudnienie na macierzystej uczelni jako asystentka. W 1955 roku przeprowadziła się do Opola, podejmując pracę w Katedrze Literatury Polskiej nowo powstałej Wyższej Szkoły Pedagogicznej. W 1966 roku uzyskała stopień doktora nauk humanistycznych, a wraz z nim awans na stanowisko adiunkta. W 1975 roku Rada Wydziału Filologicznego Uniwersytetu Warszawskiego nadała jej stopień doktora habilitowanego nauk humanistycznych w zakresie literatury na podstawie rozprawy pt. Twórczość literacka Włodzimierza Tetmajera. W 1981 roku powierzono jej stanowisko kierownika Zakładu Literatury XIX i XX wieku w Instytucie Filologii Polskiej uczelni pedagogicznej. Zajmowała je do 1992 roku, kiedy to przeszła na emeryturę. Mimo to do 2000 roku prowadziła tam zajęcia zlecone.
Czynnie uczestniczyła w życiu naukowym środowiska, szczególnie w działalności Opolskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk, Instytutu Śląskiego oraz Opolskiego Oddziału ZLP. Zmarła w 2012 roku w Opolu.