Karol Artur Serini
Biografia
Karol Artur Serini urodził się 21 marca 1875 w Tomaszowie Rawskim w Mazowieckim, pochodził ze znanej family Serinich (Serenich), która wywodziła się z Prus Wschodnich. Przodkowie osiedlili się w Tomaszowie Mazowieckim w pierwszych latach istnienia osady hutniczo-sukienniczej (1823–1830). Ojciec Karola był postrzygaczem, a matka, Zuzanna Karolina Serini z domu Gudel, pochodziła z tomaszowskich ewangelików. Dziadek Karola był narażony na represje za działalność rewolucyjną. Karol Artur został wychowany w atmosferze patriotycznej i prawdopodobnie dzięki matce stał się ewangelikiem oraz podjął studia teologiczne.
W 1898 roku ukończył studia teologiczne na Uniwersytecie w Dorpatcie. W Warszawie, w maju 1899 roku, został ordynowany na duchownego przez ks. bp. Juliusza Burschego. Do 1919 roku pracował jako duchowny: najpierw jako wikariusz w Pabianicach, następnie duszpasterz w parafii św. Trójcy w Łodzi, a w latach 1901–1905 pełnił funkcję proboszcza parafii w Stawiszynie. 29 maja 1905 roku został wybrany na proboszcza parafii w Zgierzu, urzędowanie rozpoczął 30 lipca. Był duszpasterzem zgierskich ewangelików przez 15 lat i m.in. założył męski chór Concordia oraz liczne grupy parafialne dla różnych grup wiekowych.
W okresie I wojny światowej zaczęto utrudniać mu pracę, gdyż deklarował się Polakiem. W 1920 roku zrezygnował ze stanowiska proboszcza i opuścił Zgierz. Tego samego roku wyjechał do Bazylei na roczne stypendium i uzyskał tytuł licencjata. W kwietniu 1922 roku, na prośbę bp. Burschego, objął kierownictwo Katedry Teologii Systematycznej na Wydziale Teologii Ewangelickiej Uniwersytetu Warszawskiego.
Wolnomularz. Przed rokiem 1929 Karol Serini, jako jedyny znany duchowny, został inicjowany do warszawskiej loży wolnomularskiej "Wolność Przywrócona". Był autorem prac dotyczących masonerii; pierwsza pt. Masoneria, omawiająca pochodzenie i rozwój wolnomularstwa, została pierwotnie opublikowana w 1929 roku w pismie Jednota. W 1934 roku tekst został włączony do pośmiertnie wydanego dzieła Życie, nauka, religia. Druga, niedokończona praca Pt. Symbol w wolnomularstwie, wygłoszona jako lożowa deska, została wydana w 1933 roku i była tłumaczeniem relacji o symbolice i alegoriach. Obie prace ukazały się w 1992 roku w czasopiśmie Ars Regia, a ponownie w 2014 w Bibliotece tradycji europejskiej.