Jan Piotr Dekowski
Biografia
Jan Piotr Dekowski urodził się 22 lutego 1907 roku w Tomaszowie Mazowieckim w rodzinie robotniczo-chłopskiej. W młodości działał w harcerstwie, był drużynowym i komendantem hufca, a po maturze pracował jako nauczyciel w szkołach powszechnych w Pludwinach, Zarzęcinie oraz Tomaszowie Mazowieckim.
W 1949 roku podjął studia etnograficzne na Uniwersytecie Łódzkim, a w 1953 obronił magisterium pt. Strój piotrkowski, prowadzone pod kierunkiem Kazimiery Zawistowicz-Adamskiej. Praca ta została opublikowana w 1954 roku w Atlasie Polskich Strojów Ludowych (t. 11). W 1968 obronił doktorat pt. Pożywienie chłopów łowickich, także pod kierunkiem tej samej promotorki.
W 1950 roku ożenił się z Bronisławą Golik, nauczycielką; para nie miała dzieci. Po zakończeniu wojny wrócił do pracy muzealniczej; w 1946 r. zaprezentował pierwszą wystawę, a w 1950 r. po upaństwowieniu tomaszowskiego muzeum został jego kierownikiem. W 1956 roku przeniesiono go do Muzeum Archeologicznego i Etnograficznego w Łodzi, gdzie pracował aż do przejścia na emeryturę w 1972 roku.
W działalności społecznej był aktywnym członkiem Polskiego Towarzystwa Ludoznawczego; przez długie kadencje zasiadał w Zarządzie Oddziału w Łodzi, a także w Zarządzie Głównym PTL (członek 1967–1970) i Głównej Komisji Rewizyjnej (1967-1973). Po zakończeniu kariery kontynuował prace w kołach miłośników folkloru i w 1984 roku został członkiem honorowym PTL. Za działalność otrzymał Nagrodę im. Oskara Kolberga w 1978 roku.
Badania terenowe prowadził w centralnej Polsce (Łódzkie, Wielkopolskie, Mazowsze, Kielecczyzna i Małopolska), koncentrując się na strojach ludowych, pożywieniu, rolnictwie i obrzędowości. Jego dorobek obejmuje ponad 200 publikacji naukowych i popularnonaukowych. Część archiwum terenowego trafiła do zbiorów PTL we Wrocławiu, a 2016 r. opublikowano wykaz archiwaliów z jego spuścizny.