Artur Wilhelm Benni
Biografia
Artur Wilhelm Benni urodził się 27 listopada 1839 roku w Tomaszowie Mazowieckim jako syn pastora Jana Jakuba Benniego i Angielki Marii Anny White. W domu Bennich posługiwano się językiem angielskim, a w młodości nauczył się także greki, łaciny i włoskiego; podstawowe wykształcenie odebrał w domu, a później ukończył gimnazjum w Piotrkowie Trybunalskim. W wieku piętnastu lat wyjechał do Londynu, gdzie uzyskał obywatelstwo brytyjskie i pogłębił edukację techniczną.
W Wielkiej Brytanii poznał rosyjskich działaczy emigracyjnych, takich jak Aleksander I. Hercen, Nikołaj P. Ogariow i Michaił A. Bakunin, i zapoznał się z ich ideami. W 1861 przyjechał do Rosji, przynosząc czasopismo Колокол wydawane w Londynie; prowadził agitację w Petersburgu i Moskwie, a pod wpływem Nikołaja S. Leskowa zajął się dziennikarstwem. Debiutował w Русской Речи artykułem o Mormonach i tłumaczył na rosyjski powieść Edward Bulwer-Lytton - Ostatnie dni Pompejów.
W 1864 został aresztowany w tzw. procesie 32 i po krótkim pobycie w więzieniu został zwolniony. Jako poddany korony brytyjskiej musiał opuścić Rosję, co nastąpiło w październiku 1865. Emigrował do Szwajcarii, gdzie pracował jako korespondent Fortnightly Review i wyrażał krytyczne poglądy na temat państwa carskiego. Był zwolennikiem zjednoczenia Włoch i wspierał Giuseppe Garibaldiego.
W 1866 wstąpił ochotniczo do armii Garibaldiego, brał udział w bitwie pod Custozą, a w 1867 uczestniczył w bitwie pod Mentaną, dowodząc 9. pułkiem piechoty na rozkaz Menotti Garibaldiego. Został ranny w prawą dłoń, stracił przytomność i dostał się do niewoli. Zmarł w Rzymie 27 grudnia 1867 w szpitalu św. Agaty.
Jego prochy zostały później przeniesione na wzgórze Janikulumi i złożone w mauzoleum garibaldczyków; o Bennim informowano w literaturze rosyjskiej i polsko-rosyjskiej, a jego postać była przedmiotem prac Nikołaja S. Leskowa, Iwana Turgieniewa i Aleksandry Jakobi.