Anna Sobolewska
Biografia
Anna Sobolewska, z domu Seweryn, urodziła się 13 stycznia 1927 roku w Tomaszowie Mazowieckim i zmarła 20 października 2020 roku. Była córką Tadeusza Seweryna, etnologa i muzeologa, oraz Teresy z Sobolewskich. Od młodości rzutowała na nią kultura sztuki i nauki. W czasie II wojny światowej uczęszczała do szkół przedwojennych, a w okupacji dokształcała się na tajnych kompletach. Dzięki ojcu, który prowadził konspiracyjną działalność na stanowisku Kierownika Oporu Społecznego Okręgowej Delegatury Rządu, pełniła funkcje łączniczki, stenografki i maszynistki przy pracach przygotowujących akcje przeciwko Niemcom i konfidentom skazanym wyrokami Cywilnych Sądów Specjalnych.
Jednocześnie rozwijała talenty artystyczne - uczęszczała do Szkoły Baletowej Ireny Michalczyk oraz na tajne kursy teatralne Władysława Woźnika. Egzamin maturalny zdała w 1946 roku i rok później zapisała się do Polskiego Teatru Akademickiego. Wraz z Henrykiem Tomaszewskim po raz pierwszy wystąpiła na scenie w marcu 1947 roku. W tym samym roku rozpoczęła studia w Państwowej Szkole Dramatycznej w Krakowie, mimo protestów ojca, który widział jej przyszłość w nauce. Konflikt pomiędzy ojcem a córką nasilił się, w związku z czym zmieniła nazwisko Seweryn na Sobolewska, przyjmując nazwisko babki. W 1950 roku ukończyła PWST im. Ludwika Solskiego w Krakowie.
Po ukończeniu studiów rozpoczynała karierę w Poznaniu. Zadebiutowała 10 lutego 1951 roku i występowała w Krakowie, Poznaniu, Sosnowcu, Bielsku-Białej i Gnieźnie. Pojawiała się także w filmach Crimen (1988, serial fabularny) oraz Krewniaki (1982, spektakl telewizyjny). Napisała wspomnienia o swoim ojcu. W latach 1953–1966 była żoną Józefa Wiszniowskiego, inspicjenta i organizatora teatralnego; nie miała dzieci. Jej mocny, melodyjny głos umożliwiał interpretacje piosenek estradowych; występowała także w komediach i farsach.
W czasie swojej kariery Anna Sobolewska występowała w Teatrze Polskim w Poznaniu, Teatrze Muzycznym w Gdańsku, Teatrze Zagłębia w Sosnowcu, Teatrze Polskim w Bielsku-Białej i Teatrze Polski w Gnieźnie, realizując liczne role teatralne i estradowe w latach 1951–1995. Była też udziałowczynią programów teatralnych i kabaretów oraz wykonywała repertuar solowy z pianistą, obejmujący programy patriotyczne i rozrywkowe.